Atrakcje w bliższej i dalszej okolicy:

• Lasy (grzybobranie, zbiór runana leśnego)

- Góry sudawskie z cudownymi szlakami rowerowymi

• Duża ilość jezior i malowniczych miejsc w okolicy do wypoczynku lub wędkowania

• Spływy kajakowe

• Puszcza Augustowska z pięcioma ścisłymi rezerwatami przyrody

• Wigierski Park Narodowy

• Klasztor Pokamedulski na Wigrach

• Zabytkowe mosty w Stańczykach

• Szlaki rowerowe

• Szlaki turystyczne

• wiatraki

• przejazdy bryczką

• sery z Wiżajn

• 3 km do granicy z Litwą, 130 km do Wilna i Trok

Kilka słów o Suwalszczyznie ...

     W północnej części Podlasia leży Suwalszczyzna, która od lat jest atrakcyjnym miejscem wypoczynku dla wielu turystow. Słynie z pięknych krajobrazów, licznych jezior i czystego powietrza.

     O pięknie Suwalszczyzny nikogo nie trzeba przekonywac. Jej dzieje od pokoleń tworzyli Polacy, Litwini, Żydzi, Rosjanie i niemieccy osiedleńcy. Suwalszczyzna należy do tych urodziwych regionów naszego kraju, gdzie natura nagromadziła wyjątkowo dużo różnorodnych form rzeżby terenu i wykształciła bogatą sztę roślinną. Obecny obraz Suwalszczyzny twoorzą obszary naturalne zbliżone do pierwotnych - takie jak Puszcza Augustowska, Puszcza Romnicka oraz otoczone lasami jeziora i doliny rzek, z terenami krajobrazu kulturowego ukształtowanego przez człowieka.

Kilka słów o Wiżajnach ...

     Miasto Wiżajny powstało jako ośrodek polskiej kolonizacji Puszczy Mereckiej pod koniec XVI wieku. Po raz pierwszy Wiżajny wymieniono w dokumentach parafii puńskiej w roku 1606. Potwierdzenie praw miejskich nastąpiło w 1693 r. Wówczas stworzono tu siedzibę starostwa wiżajeńskiego. Pierwszymi jego starostami byli Radziwiłłowie. Nazwa miejscowości Wiżajny, prawdopodobnie została przejęta od nazwy jeziora, a te zaczęrpnęło ją z litewskiej nazwy raka - wyżys.    Podczas wojen szwedzkich Wiżajny zostały zniszczone. Odbudowano je, a główny czas swej świetności przeżywały w XVII-XIX wieku. W 1800 roku liczyły 685 mieszkańców, a pod koniec XIX stulecia około 2300. Niestety w 1870 roku utraciły prawa miejskie. W okresie międzywojennym była tu siedziba dowództwa kompanii Korpusu Ochrony Pogranicza.   Wiżajny zachowały układ przestrzenno-urbanistyczny wokół starego rynku - zwanego Dolnym Rynkiem. Tam też zachował się dworek klasycystyczny z pierwszej połowy XIX wieku. Wyżej - bo na wzniesieniu - powstał Górny Rynek, gdzie wybudowano w latach 1823-1825 klasycystyczny kościół murowany pod wezwaniem św. Teresy z Avili.   Dziś Wiżajny to wieś gminna z zachowanym charakterem miasteczka, położona między jeziorami Wiżajny i Wistuć. Miejscowość uchodzi za polski biegun zimna. Pokrywa śnieżna utrzymuje się tu aż do marca, co daje wspaniałe warunki narciarskie.    

       W okolicy warto zobaczyć…….Cmentarzysko Jaćwingów - rezerwat archeologiczny, utworzony w celu ochrony fragmentu lasu z cmentarzyskiem Jaćwingów. Rezerwat znajduje sie blisko wsi Szwajcaria (k.Suwałk). Na skraju lasu nad brzegiem zarosłego jeziorka znajduje się kilkanaście kurhanów pochodzących z II i VI w. n.e. Kurhany o średnicy 6-21 metrów zbudowane są z kamieni pokrytych ziemią. Są to zarówno groby całopalne jak i szkieletowe. Na podstawie zbadanych ozdób, znajdowanych w grobach, - stwierdzono , iż chowano tu zwykłych członków plemienia jak i książąt. Jezioro Hańcza - rezerwat wodno-krajobrazowy, stworzony w celu ochrony najgłębszego jeziora Polski. Hańcza jest rynnowym jeziorem polodowcowym, położonym na wysokości 227 m n.p.m. Wzdłuż brzegów jeziora ciągną się wały głazów - często o miąższości 2 m. Głazowisko Bachanowo nad Czarną Hańczą - rezerwat geologiczny i krajobrazowy, stworzony w celu ochrony fragmentu obszaru z dużym nagromadzeniem głazów narzutowych. Położony jest w południowo-zachodniej części Suwalskiego Parku Krajobrazowego. Istnieje tu skupienie kilku tysięcy głazów narzutowych o różnej wielkości. Na głazach występują liczne gatunki porostów naskalnych i mchy - m.in. rzadki gatunek górski. Miejsce to wykorzystywane jest jako pastwisko. Struga Żytkiejmska   - rezerwat leśno-torfowiskowy, utworzony w celu zachowania fragmentu Puszczy Rominckiej. Rezerwat jest położony w jej wschodniej części, na terenie gminy Dubeninki - obejmuje torfowisko w dolinie Strugi Żytkiejmskiej oraz las o powierzchni blisko 380 ha. Cały teren cechuje się urozmaiconą rzeźbą. Różnice jego poziomów wynoszą ponad 20 m. Na obrzeżach doliny rzeki, u podnóży wzniesień występują źródliska - tam wykształciły się łęgi olszowe. Duże powierzchnie doliny zajmują zarośla szuwarowe. W pozostałej części rezerwatu dominuje świerk - ok. 73 % drzewostanu. Fauna rezerwatu składa się m.in. z: jeleni, saren, łosi, dzików, lisów, jenotów, wilków, tchórzy, łasic, bobrów, piżmaków, wiewiórek i innych. W wodach stwierdzono występowanie 14 gatunków ryb - wśród nich pstrąga potokowego. Boczki- rezerwat leśny utworzony dla celów ochrony dobrze zachowanych zbiorowisk leśnych na terenie Puszczy Rominckiej. Położony jest w środkowej jej części. Obejmuje teren niezwykle urozmaicony w rzeźbę terenu i dużym zróżnicowaniem szaty roślinnej. Występują tu lasy: mieszane leszczynowo--świerkowe, lasy świeże (lipa wraz z klonem, wiązem, grabem i świerkiem), grądy (jesion z wiązem, klonem, lipą, grabem), łęgi jesionowo-olszowe, bory bagienne i świerkowe, oraz olsy. Pewien obszar rezerwatu również zajmują kompleksy torfowisk. Mechacz Wielki - rezerwat torfowiskowo-leśny, położony w Puszczy Rominckiej. Środkową część rezerwatu zajmują rozległe torfowiska wysokie z rzadkim, skarłowaciałym drzewostanem sosnowym wysokości 5-10m. Otoczone jest ono pierścieniem boru bagiennego, a następnie pasem olsu. Całość jest jednym z najlepiej zachowanych kompleksów torfowisk w kraju.